Nawigacja i wyszukiwanie

Nawigacja

Szukaj

Przedmowa

 

 

 

Zgodnie z przyjętym przez Kolegium Redakcyjne długoterminowym planem wydawniczym w połowie października 2019 roku oddajemy do rąk Państwa – naszych czytelników – sześćdziesiąty pierwszy numer kwartalnika Towaroznawcze Problemy Jakości (Polish Journal of Commodity Science). Wszystkie artykuły są publikowane w angielskiej wersji językowej, przy czym każdy artykuł zawiera obszerne streszczenie zarówno w języku polskim jak i angielskim. Streszczenia wszystkich prac opublikowanych na łamach kwartalnika  w obydwu wersjach językowych dostępne są również na stronie internetowej naszego czasopisma pod adresem: http://www.tpj.uniwersytetradom.pl. Ponadto informujemy, że obecnie na stronie internetowej dostępne są w formule open-access pełne wersje wszystkich artykułów, które zostały opublikowane na łamach naszego czasopisma do roku 2018 włącznie. Serię 8 artykułów obecnego wydania naszego czasopisma otwiera praca przeglądowa Wójcickiego, w której przedstawiono najnowsze doniesienia literaturowe dotyczące spektroskopii w podczerwieni oraz możliwości jej wykorzystania jako obiektywnego narzędzia  w ocenie jakości napojów alkoholowych. W pracy zwrócono uwagę na fakt, że jakość napojów alkoholowych stanowi wynik licznych operacji i procesów technologicznych, z których każdy ma wpływ na jakość finalnego produktu. Z drugiej strony producenci napojów alkoholowych są zainteresowani zastosowaniem prostej, szybkiej, obiektywnej a przy tym nieniszczącej metody oceny jakości produktów z tej grupy. Autor zwraca uwagę na ogromny potencjał spektroskopii wibracyjnej zarówno w bliskiej, jak i podstawowej podczerwieni, który został znacznie zwiększony dzięki licznym zastosowaniom w tej dziedzinie ciągle doskonalonych urządzeń pomiarowych jak również wykorzystania metod chemometrycznych. Metody te w odniesieniu do wybranych grup wyrobów alkoholowych są w artykule ilustrowane wynikami badań własnych autora.  W kolejnej pracy Kozak i Tichoniuk przedstawiają zagadnienie jakości w odniesieniu do ograniczonej trwałości wyrobów trwałego użytku. W pracy omówiono najnowsze wymagania dla nowo wprowadzanych na rynek urządzeń gospodarstwa domowego takich jak: lodówki, pralki i pralko-suszarki, zmywarki do naczyń, wyświetlacze elektroniczne, źródła światła, zewnętrzne zasilacze, silniki elektryczne, lodówki z funkcją sprzedaży, transformatory mocy oraz sprzęt spawalniczy. Autorzy omawiają strategie efektywności energetycznej oraz projektowania proekologicznego wyrobów z tej grupy, które zostały zaproponowane przez Unię Europejską. Ponadto przedstawiono strategię celowego postarzania produktów, która wydaje się być jedną z przyczyn niektórych problemów związanych z jakością tej grupy produktów. Bardzo szybki postęp  techniczny przyczynia się do pojawiania się na rynku kolejnych generacji sprzętu elektrycznego i elektronicznego, co stwarza poważne problemy środowiskowe. Ciągle rosnący strumień tych odpadów wymaga określenia możliwości zagospodarowania tej grupy odpadów i ich wdrożenia. Tematyka ta stanowi przedmiot badań zaprezentowanych  w pracy Cieszyńskiej. Autorka zwraca uwagę na fakt, że zużyty sprzęt elektroniczny i elektryczny (ZSEE) jest cennym źródłem metali szlachetnych takich jak pallad, platyna i złoto, co decyduje o wartości złomu elektronicznego i jest głównym czynnikiem gospodarczym recyklingu odpadów elektronicznych.  Autorka  przedstawia informacje dotyczących wielkości globalnego generowania i zarządzania ZSEE oraz sprzedaży nowego sprzętu elektrycznego  i elektroniki na świecie. W pracy stwierdzono, że przy obecnym tempie wzrostu e-odpadów ich łączna ilość w 2021 roku wyniesie około 52 milionów ton. Stąd istnieje konieczność szybkiego wdrożenia nowych wydajnych metod odzyskiwania przynajmniej metali szlachetnych. Jednym z ważnych parametrów charakteryzujących praktyczną przydatność surfaktantów w roztworach wodnych jest punkt Kraffta. Wielkość ta określa temperaturę, powyżej której rozpuszczalność danego surfaktantu w wodzie gwałtownie rośnie. Informacja taka jest wymagana do zaprojektowania wysokiej jakości kompozycji nowych domowych detergentów, szamponów oraz produktów kosmetycznych, w których dany surfaktant może być stosowany jako składnik aktywny. W kolejnej pracy Zieliński przedstawia wyniki badań własnych dotyczących możliwości obliczania wartości punktu Kraffta dla kationowych i amfoterycznych surfaktantów w roztworach wodnych na podstawie ich struktury chemicznej. W pracy przedsotawiono opracowany przez autora zestaw 24 udziałów grup do obliczania wartości punktu Kraffta dla tych grup surfaktantów w roztworach wodnych z maksymalnym błędem 4,4oC oraz średnim błędem kwadratowym 2,5oC. Pielęgnacja skóry przeprowadzona w sposób niewłaściwy może prowadzić do jej podrażnienia a nawet pojawienia się chorób skóry lub ich znacznego nasilenia.  Typowym przykładem jest atopowe zapalenie skóry, które stanowi w Polsce jeden z ważniejszych i aktualnych problemów. Cechą wspólną dla wszystkich chorych na atopowe zapalnie skory jest silny świąd i suchość skóry, stąd konieczność opracowania nowych receptur zawierających odpowiednie emolienty. Przedmiotem badań opisanych w kolejnej pracy Klimaszewskiej i współautorów jest możliwość wykorzystania, jako emolientu, oleju Chia do wytwarzania balsamów do ciała dla skóry atopowej. Autorki omawiają wyniki badań serii prototypowych balsamów do ciała różniących się stosunkiem masowym oleju Chia do powszechnie stosowanego emolientu – triglicerydu kaprylowo-kaprynowego. Zaobserwowano, że ze wzrostem stężenia oleju Chia do 6% wzrastają wartości lepkości, granicy płynięcia, siły adhezji i twardości, a dalszy wzrost stężenia tego oleju Chia prowadzi do spadku wartości badanych parametrów, co może przekładać się na ułatwienie aplikowania tych balsamów na skórę. Stwierdzono także, że wzrost stężenia oleju Chia w balsamach prowadzi do znacznego wzrostu nawilżenia skóry oraz spadku transepidermalnej utraty wody. Poszukując nowych propozycji recepturowych dotyczących kosmetyków o łagodnym działaniu, producenci szamponów oferują dziś grupę produktów określanych terminem „szampony micelarne”. Tworzenie receptury takich produktów opiera się głównie na połączeniu łagodnego działania na skórę  i włosy z odpowiednio silnym efektem myjącym. W pracy Zięby  i Tomczak omówiono budowę szamponów micelarnych oraz przedstawiono wyniki badań własnych dotyczące porównania właściwości użytkowych i fizykochemicznych klasycznych szamponów oraz wytworzonych w warunkach laboratoryjnych szamponów micelarnych. Wykazano zbliżone właściwości użytkowe tych dwóch grup produktów. W kolejnej pracy Malinowska omawia wyniki analizy polskiej oferty rynkowej dermokosmetyków do pielęgnacji skóry naczynkowej. Celem badań przeprowadzonych w poznańskich aptekach w 2018 roku było oszacowanie rodzaju form fizykochemicznych tych produktów oraz określenie aktywnych składników w nich stosowanych. Według autorki najliczniejszą grupę dermokosmetyków do pielęgnacji skóry naczynkowej stanowią produkty do codziennej pielęgnacji, takie jak kremy na dzień i na noc, kremy tonujące i żele. Wśród nich główne pozycje zajmują  kremy o działaniu nawilżającym, ochronnym, kojącym, łagodzącym, redukującym zaczerwienienie, wzmacniającym, termoregulującym i przeciwzmarszczkowym. W obecnych na rynku dermokosmetykach do pielęgnacji skóry naczynkowej zidentyfikowano 70 pojedynczych składników aktywnych, a także 68 surowców mineralnych, grzybów, alg 

oraz ekstraktów i tłuszczów pochodzenia roślinnego. Autorka stwierdza, że składniki aktywne obecne w dostępnych na rynku dermokosmetykach wykazują najczęściej działanie przeciwdrobnoustrojowe, przeciwzapalne, przeciwutleniające, regenerujące, uelastyczniające naczynia włosowate, przeciwobrzękowe, emoliencyjne, łagodzące i nawilżające. W ostatnim artykule obecnego wydania czasopisma Ogorzałek, Klimaszewska i Wasilewski przedstawiają wyniki badań własnych dotyczące możliwości poprawy bezpieczeństwa płynów do płukania tkanin. Autorzy przyjęli założenie, że surowce roślinne włączone do receptur tych produktów będą korzystnie wpływać na kondycję skóry po procesie płukania oraz że mogą one także pełnić funkcję naturalnych barwników. W pracy omówiono wyniki badań użytkowych nowo opracowanych bezpiecznych płynów do płukania delikatnych tkanin przy zastosowaniu ekstraktów roślinnych. W preparatach tych wykorzystano ekstrakty z liści szałwii, pokrzywy, kwiatu nagietka oraz szyszek chmielu. Stwierdzono, że zastosowanie ekstraktów roślinnych w nowych formulacjach zwiększenie stopnia nawilżenia skóry oraz zmniejszenie transepidermalnej utraty wody po procesie płukania w wodnych roztworach opracowanych płynów do płukania tkanin. Sześćdziesiąty pierwszy numer naszego kwartalnika zamyka stała rubryka „Informacje TPJ”. Zamieszczono w niej pierwsze informacje o przyszłorocznej 22 międzynarodowej konferencji towaroznawczej odbywającej pod auspicjami IGWT, która odbędzie się 14–18 września 2020 roku na Słowacji w Bratysławie oraz Pieszczanach.




Życzę Państwu przyjemnej lektury.


Redaktor TPJ prof. dr hab. inż. Ryszard Zieliński

 

 

 

Dodatkowe informacje