Nawigacja i wyszukiwanie

Nawigacja

Szukaj

Zastosowanie metody Stefanisa – Panayiotou’a w doborze rozpuszczalnika do procesu ekstrakcji przeciwutleniaczy z kwiatów tarniny śliwy

 

 

 

Słowa kluczowe:

przeciwutleniacze, aktywność przeciwrodnikowa, kwiat tarniny śliwy, efektywność procesu ekstrakcji, parametry rozpuszczalności

Streszczenie

 

Celem badań podjętych w niniejszej pracy było określenie praktycznej przy­datności oryginalnej metody obliczeniowej zaproponowanej przez Stefanisa i Pa­na­yiotou’a do określania składu rozpu­szczal­ni­ków za­pew­­niających wy­dajną eks­tra­k­cję 

przeciwutleniaczy zawartych w suszonych kwiatach tarniny śliwy (Pronus spinosa L.). Obli­czono wartości skła­do­wych pa­rametrów rozpuszczalności mieszanin rozpu­szczal­ni­ków oraz modelowych związków fenolowych obecnych w tym surowcu roślinnym. Tak otrzy­ma­ne war­tości oraz odpowiednie war­tości dla dwuskładniko­wych mie­szanin: woda – etanol przed­sta­wiono na wykresie Bagley’a. W pracy założono, że warunkiem poprawnego doboru składu mie­sza­niny eks­trak­cyjnej jest odległość tej mieszaniny od ekstrahowanego składnika na wykresie Bag­ley’a po­niżej 5 MPa(1/2). Na tej podstawie wyznaczono optymalny skład mie­sza­­­niny ek­strakcyjnej. Wy­nik ten zwe­ryfikowano dla procesu ekstrakcji związków poli­feno­lo­wych z kwiatów tarniny śliwy. Doś­wia­d­czalnie wykazano, że tak wy­znaczony skład ekstra­hentu pro­wa­dzi do uzy­ska­nia ekstraktów suszonych kwiatów tarniny śliwy o wy­sokiej zawartości związków polifenolowych.

Ryszard ZIELIŃSKI

Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, Instytut Nauk o Jakości,

Katedra Technologii i Analizy Instrumentalnej

 

 

 

 

Dodatkowe informacje